Photography Calculators
Głębia ostrości w makrze
https://www.photosizing.com/pl/calculators/makro-glebia-ostrosci/
Tylko oszacowanie — to nie światłomierz, recepta na kadr ani plan studia. Sprawdź na zdjęciu próbnym.
Głębia ostrości w makrze
Przy 1:1 DoF to cienki pasek w milimetrach. Wzór krajobrazowy tu kłamie, bo skala odwzorowania pcha skuteczną liczbę przysłony w górę. Współczynnik źrenic 1 dla symetrycznych szkieł; retrofocus odbiega. Stack jest zleceniem, nie f/32.
Dane wejściowe
Wyniki
- Całkowita głębia ostrości
- 0,960mm
- Całkowita głębia ostrości
- 0,0010m
Całkowite makro-DoF w milimetrach.
To samo DoF w metrach.
Polecany sprzęt
Szyna makro
Szyna z krokami 0,1 mm bije pierścień ostrości, gdy DoF spada poniżej milimetra.
Typowy zakres: 30–120 USD
Statyw węglowy
Makro 1:1 to detektor drżenia. Nogi, nie IBIS, trzymają płaszczyznę.
Typowy zakres: 80–400 USD
Światłomierz ręczny
Skuteczna przysłona zjada światło. Spotmetr albo klatka z histogramem bije zgadywanie na pierścieniu.
Typowy zakres: 150–400 USD
Metoda obliczeń
Całkowite DoF ≈ 2 N c (1+m/P) / m², gdzie N to liczba przysłony, c CoC, m powiększenie, P współczynnik źrenic. Wynik w milimetrach i metrach. Skuteczna liczba przysłony to ok. N(1+m/P) — dlatego dyfrakcja przychodzi wcześniej.
Dokładny wzór
Całkowita DoF ≈ 2 N c (1+m/P) / m². Skuteczna liczba przysłony ≈ N(1+m/P). Ograniczenia: Geometryczna DoF z bliska (Lefkowitz); brak breathing, dyfrakcji, zakładki stacku i czynnika miecha na ekspozycję; P = źrenica wyjściowa/wejściowa, nie crop.
Powiązane obliczenia
- zwykłe DoF na większe dystanse — gdy skala znowu jest mała
- dyfrakcja wobec Twojego CoC — dlaczego f/32 nie ratuje owada
Skuteczna liczba przysłony
Przy 1:1 i P=1 f/8 to ok. f/16 skutecznie. Ekspozycja i dyfrakcja idą za skuteczną liczbą, pierścień kłamie.
Krok stacka
DoF w milimetrach podziel przez 1,3 jako startowy krok na szynie. Owady się ruszają — lepiej lampa i mniej klatek niż poruszone płaszczyzny.
Najczęstsze pytania
Co to współczynnik źrenic?
Źrenica wyjściowa przez wejściową. 1 dla wielu makro. Szeroki retrofocus często >1; tele-makro często <1. Karta albo pomiar.
1:1 kontra 2:1?
DoF kurczy się z m². Podwójna skala, około ćwierci głębokości. Dlatego 2:1 prawie zawsze stack.
Jaki krok w stacku?
Około 70–80 % wyliczonego całego DoF jako krok, żeby płaszczyzny się nakładały. Lepiej więcej klatek niż dziury.
Więcej w tym temacie
Wszystkie narzędzia w tym temacieOptyka i głębia ostrości
Krążek nieostrości z przekątnej
Roboczy CoC z szerokości i wysokości matrycy przy 1/1500, Zeiss 1/1730 albo 1/1000. Do DoF i hiperfokali.
Optyka i głębia ostrości
Głębia ostrości
Hiperfokala, bliższa i dalsza granica ostrości z ogniskowej, przysłony, dystansu ostrości i krążka nieostrości. Metry natywnie; w terenie stopy.
Optyka i głębia ostrości
Granica dyfrakcji: Airy kontra CoC
Porównaj tarczę Airy’ego przy liczbie przysłony i długości fali z CoC i pitchem piksela. Kiedy przymykanie jest ograniczone CoC albo pikselem.
Optyka i głębia ostrości
Ustaw odległość hiperfokalną
Odległość hiperfokalna z ogniskowej, liczby przysłony i krążka nieostrości. Ostrość tam — ostrość od połowy dystansu do nieskończoności.